Ericha Priebke potępiono na dożywocie za udział w masakrze 335 włoskich cywilów. Robiąc sprawunki w jednym z rzymskich hipermarketów zdołamy natknąć się na 97-letniego przestępcę wojskowego, jak kupi flaszkę prosecco. To traumatyczne spotkanie - nie tylko dla familij ofiary owej niegodziwości. Siedzę w samochodzie złakniony jak wilk i medytuję o racuszkach z ulepkiem klonowym. Z sąsiadującego hipermarketu opuszcza mgła emerytów natomiast obcisłą uliczką kroczy w mym kierunku. Obydwoje mają na sobie szare koszule zaś dolne khaki. Pozycjonowanie stron pan dźwiga czapkę z grzbietem, spod której stoi kilka srebrzystobiałych kędziorków. Przyzwoitą rąsię wbił pod ramię współpracowniczki. Marketing internetowy ona ma także przyprószone siwizną włosy natomiast okulary w bochenkowatych oprawkach. Obydwoje przeciskają się wzdłuż mojego samochodu. Mężczyzna istnieje w nader podeszłym wieku. Rozważnie patrzę mu szczerze w buzia, denuncjuje się dziwnie współpracowniczka. Staruszek nie patrzy w moją stronę. Czy to naprawdę Erich Priebke? Otóż mógłbym wjechać do dysydenckiego parkingu zaś skoczyć do supermarketu po mąkę na naleśniki. Jakkolwiek nie zaradzę zapomnieć facjaty napotkanego dziadka. W jednej chwili jacykolwiek staje się banalne zaś niepodstawowe, nawet mąka na amerykańskie naleśniki. Siedzię bez czynu w samochodzie i hamuję ulicę. Wiarygodnie za sekundę w powietrzu rozlegną się ponaglające tony klaksonu. Istnieję wystraszony, zdumiony zaś zaskoczony. Po sekundy załapania nachodzą mnie wątpliwości: Czy owe naprawdę był Priebke? Wiek koresponduje, miasto temuż.